Genot en verdoving

‘Misschien moet je accepteren dat de meeste mensen gewoon drinken voor het genot. Niet iedereen is een problematische drinker.’

De collega die het zei, keek me knipperend aan, wachtend op een antwoord. Ik dacht na over zijn woorden en zoals altijd probeerde ik er waarheid in te vinden.
Ik wil iets nooit zomaar afkeuren of aannemen zonder het grondig onderzocht te hebben. Ik wil alle kanten bekijken van iets voordat ik een mening vorm. Ik ga daar best ver in: van het verslinden van boeken tot het bekijken van documentaires en het praten met mensen.
Ik tastte de woorden af van de collega, maar helaas, ik vond ze niet, de waarheid.

Want alle wetenschappelijke literatuur bevestigt wat ik al mijn hele leven denk: alcohol is de meest onderschatte drug. Iets minder verslavend maar wel gevaarlijker dan heroïne.
Ik keek de collega dieper aan en zei dat ik echt mijn best deed om dat genotsavontuurtje der mensen te aanvaarden maar dat het me niet lukt want er zit iets fundamenteel scheef in de zin: ‘ik drink enkel voor het genot.’

‘Wat is er mis met drinken voor het genot?’ vroeg de collega nog eens.
‘Jij praat niet over genot maar over verdoving. Waarom stellen mensen genot gelijk aan verdoving? Waarom willen we ons collectief verdoven? Genot is iets dat je intens beleeft met alle zintuigen. Als je gedronken hebt, schakel je net alle zintuigen uit. Mensen weten niet meer wat genot is.’
De collega vond dat ik overdreef.
Maar ik ging verder: ‘vorige week zat er iemand dronken op een vergadering. De meeste mensen vonden het grappig en zelfs stoer. Hij leek respect af te dwingen. Stel nu dat hij heroïne zou gesnoven hebben i.p.v alcohol gedronken te hebben, iedereen zou bezorgd zijn. ‘
De vriend keek me aan met een norse blik.
Ik klemde mijn lippen stijf op mekaar.
Soms begrijpen we elkaar niet en misschien is dat oké. Het heeft geen zin om ertegen te strijden.
In tussentijd ben ik blij dat er alcoholvrije evenementen bestaan waar je gewoon roesloos met elkaar kan praten. En content met programma’s als dat van Philippe Geubels, over mensen met een verslaving.

https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/taboe/2/taboe-s2a6-mensen-die-geworsteld-hebben-met-een-verslaving/

En wat is de link met troubadour21? Wanneer ik vertelavonden organiseer, bied ik geen alcohol aan. Ook dat klinkt velen waarschijnlijk overdreven in de oren, maar ik wil dat mensen het verhaal opnemen met alle zintuigen. Ook al zijn het maar twee pintjes: als verteller zie je gewoon hoe mensen beginnen wegzwakken, hoe de ogen veranderen, hoe de inhoud minder binnenkomt. Zelfs bij doorwinterde drinkers verandert er iets in hun energieveld.
Wanneer ik bij mensen thuis vertel, ligt het iets moeilijker, want dan moet ik mijn idee telkens verdedigen. De gastheer/gastvrouw biedt bijna altijd alcohol aan.
Alcohol drinken is zodanig ingeburgerd dat het zelfs raar is wanneer je ’s avonds naar een evenement gaat waar niet gedronken wordt.

To be continued 🙂

X



Nieuwe blog

Troubadour’21 heeft nu een nieuwe website als blog.
De vorige blog, op http://www.troubadour21.be, was niet zo gemakkelijk te vinden. Eerst moest je het verlegen knopje Blog zien te vinden.
En wanneer je de link gevonden had en smikkelbarend mijn berichten las, moest je de blog alweer daaag zeggen en eraan denken om nog eens terug te keren.

Wat helaas eerder niet dan wel gebeurde.
Bij deze: laat je mailadres achter en blijf op de hoogte van de avonturen van het busje (en mezelf). Zo reis je in gedachten mee en wees maar zeker: het zal de moeite zijn. De tijd is rijp om actie te nemen en om gezondere manieren te vinden om samen te leven.

In november worden de hoop- en ontmoetingskist gedoopt. Daar zal mijn volgende bericht over gaan.