Nieuwigheden uit troubadourland

Het is al een hele tijd geleden dat ik nog iets op de blog geschreven heb. Daar zijn verschillende redenen voor. Ik heb veel nagedacht!

Te beginnen met versimpeling. Ik heb me voorgenomen om de komende maanden, op verschillende plekken weliswaar, alleen maar dezelfde verhalen te brengen, namelijk het belletje en de koning. Later op het jaar breng ik ook Gouddwerg, het droomkasteel en de diamant.
Dit zijn hoopvolle, lichtgevende, eenvoudige verhalen waar ik in interactie treed met het publiek. Alle verhalen zijn deel van een themakistje dat centraal staat (ik kijk ernaar uit om ze, langzaam doorheen het jaar, voor te stellen!! šŸ™‚ <3)
Na elk verhaal is er ruimte om samen te zitten, iets te drinken, gezellig na te praten. Het na-gedeelte is ontzettend belangrijk.

Daarnaast heb ik mijn hoofd gebroken over hoe ik het troubadourgegeven in een vorm kan gieten, d.w.z.: een duidelijke doelgroep, een timing over hoe lang de mensen mogen blijven zitten. Maar het voelt zo geforceerd en het heeft een enorme invloed op mijn gezondheidstoestand ook. Ik word er een beetje wanhopig van, zelfs. Wie weet willen de mensen nadien nog een lied zingen samen, of een spontaan toneelstuk opvoeren, of…
Ik heb besloten, tegen alle marketingadvies in, om de vorm los te laten. Het voelt niet als mijn taak om dat nu allemaal vast te leggen.
Wat voelt dan wel als mijn taak? Het komende jaar is het hoogtijd om vanuit vrolijkheid en passie verhalen te vertellen. Ik wil er staan voor de mensen, een lach op hun gezicht toveren, tonen dat het anders kan. Mensen inspireren. Het voelt als mijn uitnodiging om rond te trekken met enkele verhalen, naar potentieplaatsen te gaan en ruimte te creƫren voor mensen om elkaar te ontmoeten.
Joepie, ik word al enthousiast door er enkel aan te denken.

Jaaammmmaaar En de kosten? Hoe ga ik dit bolwerken? Het loopt allemaal inderdaad heel hoog op: de kosten van het busje, de diesel …
Wel, enerzijds wil ik mijn eigen kosten zo laag mogelijk houden: binnenkort ga ik in een tiny house wonen. Dat zal wat financiƫle druk van de ketel halen, gezien ik nu met steeds hoge(re) huurkosten zit (En niet alleen daarom- het is al een hele tijd mijn droom om zo te wonen- later meer!)

Anderzijds plan ik een crowdfunding, voor onder andere een microfooninstallatie en andere noodzakelijke benodigdheden om verhalen te vertellen aan grote groepen.
En wie mij wil betalen, mag.
Ik heb ook nog een deeltijdse job.
Op deze manier kan ik zeker een jaar overbruggen en dan evalueer ik terug.


x Troubadour ’21

*Op 27 maart sta ik op de kiosk in het Astridpark te Brugge, op 2 april doe ik een LETS-verhaalavond.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s