Wachttijd

Wachten op een betere wereld,
op de perfecte omstandigheden
om rond te trekken.

Wachten op het perfect ingerichte busje,
op een goede gezondheid,
Zo bezig zijn met verlangen naar iets dat er (nog) niet is,
niet meer zien wat er wél is.

Er is ongelofelijk veel wél.
Er is veel meer wél dan niet.
De zalige welligheid is misschien het
ontbrekende puzzelstukje naar
een betere, stabielere, vredevollere wereld.
_________


Het busje leert me veel bij over geduld.
Ik dacht dat het busje na vier maanden volledig zou ingericht zijn.
Of beter: ik wilde dat het busje zou ingericht zijn, maar diep vanbinnen wist ik dat ik niets kon en mocht forceren.
Ik had al van in het begin het gevoel dat het busje geleidelijk zou moeten ontstaan, dat er mensen zouden aan meewerken die het écht uit liefde voor het project deden. Zo zou het verhalenbusje een project worden van liefde en geduld.

Het heeft vijf maanden geduurd voordat ik iemand vond om de zonnepanelen aan te sluiten.
Uiteindelijk is de wachttijd alleen maar positief geweest, want het zonnepaneel is nu aangesloten door iemand die er écht zin in had.

Zo zijn er nog dingen waar ik op wacht. Een betere gezondheid, financiële middelen, het beschilderen van de kistjes, vergunningen …
Maar het leven wacht niet op mij. Dus ik geef me meer en meer over aan de welligheid.
Thee drinken in de bus met mijn broer. Een verhaal schrijven aan het nieuwe tafeltje, kijken naar de LED-lichtjes die werken.
Geen enkele wat-er-nog-niet-is gedachte kan deze genietmomentjes afpakken!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s